Spring naar inhoud

Raadsleden die het lef hebben om niet tevreden te zijn over de omstandigheden waarin zij moeten vergaderen, maken zich doorgaans niet populair. "Ze moeten niet zeuren..." Het getuigt dan ook van moed, dat Jan van Beurden als enige raadslid van de fractie OPA hierover toch de digitale pen heeft opgepakt.

En hij zegt het heel vriendelijk. Prijst de keuze voor de tijdelijke huisvesting van de gemeentelijke werknemers in Stadskantoor 6 op de hoek van de Spoorlaan met de Gasthuisring. Op die locatie heeft de gemeente Tilburg de verdiepingen 7 tot en met 12 in gebruik genomen, waarbij de Omgevingsdienst de onderste zet etages gebruikt. En werknemers van beide gebruiken de eerste verdieping waar een zeer ruime kantine is voorzien. ...lees verder "Tijdelijke raadzaal: krap, benauwd en ongezond"

Share

columnVerwarrend vind ik deze periode voor de verkiezingen voor een nieuwe Tweede Kamer. Verkiezingstijd, campagnetijd heb ik altijd ervaren als een feestje, een vrolijke en wat ludieke periode waarin door de wol geverfde en aspirant Kamerleden stad en dorp afreizen om ballonnen, soep, bloemen en flyers uit te delen en gezellig babbelen met potentiële kiezers.

Noem me ouderwets, noem me cliché, maar het is mijn beeld van campagnetijd. En vanzelfsprekend hoort daar een pittig debat bij waarin meningsverschillen duidelijk worden en waardoor kiezers een beter beeld krijgen van de mogelijke kandidaten en hun partijen en standpunten. Op het scherpst van de snede, maar wel met respect voor elkaars persoon. ...lees verder "“Jan is chagrijnig. Hij denkt dat ik een ander heb.”"

Share

2

De columnWie kent het niet? Dat u een groep mensen hoort praten in een andere taal. Wie een paar kilometer de grens over gaat, kijkt er niet van op om mensen in Duits of Frans te horen spreken. En het is vanzelfsprekend dat u zich aanpast, voor zover u de taal machtig bent.

Het is al een beetje anders wanneer mensen van 'over de grens' bij u aan tafel aanschuiven, bijvoorbeeld voor een gezellig samenzijn. Nu zijn Nederlanders de beroerdste niet als het om talen gaat. Als anderstalige gasten op bezoek zijn, passen we ons aan zover mogelijk. ...lees verder "Bestuurlijk Nederland, u heeft taalles nodig"

Share

columnimage.skreened-t-shirt.white.w460h520b3z1Ik zat mijn boterhammen met kaas weg te werken, tekenend aan een cartoon, op de trappetjes van Tilburg-Centraal, toen een jongen van een jaar of twintig het beeld binnenschoof. Binnenschoof en weer terugliep naar binnen. Terugliep naar binnen en een halve minuut later weer naar buiten.
Hij had donker haar met een volwassen snorretje en had een grijs T-shirt en een beige korte broek aan. Eronder sokken en gymschoenen.
Het T-shirt trok mijn aandacht. Er stond, in zwarte letters,op: 'Show me, don't tell me.' ...lees verder "T-shirt"

Share

De columnPiushaven-NoordzijdeTerwijl ik afgelopen woensdag zat te schrijven aan een nieuw toneelstuk, lekker in het zonnetje op een bankje bij de Piushaven, kwam er een man naast me, aan de andere kant van het bankje zitten.

Hij had een plastic tas van de Albert Heijn bij zich en zo te zien een aantal halve-liters pils erin. Hij trok een blikje open en mummelde wat. ...lees verder "De koffie-dief"

Share

john smid

Columnist John Smid heeft een mening. En daar maakt hij geen geheim van. Maandelijks spuwt deze Tilburgse ondernemer zijn gal.

columnSowieso had ik, zoals u weet, al geen hoge pet op van onze hedendaagse bestuurders. Echter, wanneer zij zelfs hun eigen naam niet meer weten, hoor je toch in de categorie “lul met vingers.” Dit overkwam bijvoorbeeld laatst Winston Oegewambibi, die op een officieel gemeentelijk evenement per ongeluk dacht, dat hij Iwan Leeuwin heette. De lieverd trad ook nog zo naar buiten, naar de media toe, maar ja… Groen Links partijleider in Amsterdam Zuid-Oost…. , dus de man is het vergeven, wist niet beter. Bij dit soort regeringspartijen ter linker zijde is dit allemaal toegestaan! Voor de idealen mag je liegen…. De meneer in kwestie vond namelijk, dat het beeld van Mandela, gemaakt door Amsterdamse scholieren, te veel op zwarte Piet leek en durfde deze mening niet te ventileren onder zijn eigen naam. We hebben er bij ons thuis afgelopen weekend verschillende malen krom van gelegen en het bewuste artikel echt drie keer over moeten lezen, maar het stond er echt. ...lees verder "Geen Geheim van de Smid #14 Bestuurders Incompetentie"

Share

Louis van GaalcolumnJij man naar mijn hart, jij man van vuur, van passie en van gedrevenheid. Man van niet willen wijken, provoceren, uitdagen, losschudden, niet willen buigen en nooit zullen conformeren. Jij prachtige rammen-man, jij collega, jij broeder in de strijd, die ons naar de ultieme climax mag leiden, waardoor we allen de liefde weer in onszelf mogen gaan voelen. Want omdat we dat zelf zo moeilijk vinden, willen we dat jij ons dat geeft, daarom zitten we met miljoenen voor de buis. Dat is wat we uiteindelijk willen, waarom we willen winnen. We willen liefde voelen, we willen vreugde, we willen gelukkig zijn. Jij prachtige, moedige wakkermaker. Ik zie je, ik voel je. Man wat geef jij het leven kleur, en man wat ben ik je daar dankbaar voor. ...lees verder "Lieve Louis"

Share

column

Raadslid Veerle Slegers (SP) vindt dat het pension niet mag verdwijnen
Oud Raadslid Veerle Slegers (SP)

Het gaat nog steeds niet goed ‘op links’. De sociaal democraten sukkelen verder, dat zal nog wel even duren voor daar het kwartje is gevallen. Iemand zal daar intern de overduidelijk voor de hand liggende en de afgelopen maanden vaak gestelde vraag moeten beantwoorden of deze PvdA bestaansrecht heeft. Zo ja: dan moet die partij er vervolgens nog voor zorgen dat de rest van Nederland dan ook ziet.

Volgens de landelijke leiders zal de PvdA in antwoord op de kritiek voortaan beter aantonen wat dankzij deze regeringspartij allemaal is gebeurd. Volgens mij was dat nu juist het probleem rond de jongste verkiezingsuitslag. De mensen in het land zagen maar al te goed wat deze PvdA de afgelopen jaren mee heeft helpen afbreken. Maar dat lijkt nog steeds niet te zijn doorgedrongen bij Samson c.s. ...lees verder "Links?"

Share

columnEen donkere man met een wilde kroeshaar-achtige haardracht en donkere sandalen komt op de rookplek op me af en gaat naast me zitten. Duidelijk verlegen om een gesprek, want hij steekt tijdens de hele conversatie nog geen sigaret in de mond.

kuwait-2011-a-kuwait-towersConversatie is trouwens een groot woord, want veel woorden in het Nederlands kent hij niet. Hij komt van Koeweit en woont hier sinds vijftien jaar. Waarvan de laatste vijf jaar in deze inrichting. Hij stelt zich voor, maar de naam ontschiet mij steeds en of ik hem goed verstaan heb, is een goede tweede. Ik noem hem dus maar Farouk, de naam die ik dacht te horen in mijn zwervend brein. Het is moeilijk te praten met iemand die de taal nauwelijks machtig is, maar ook overduidelijk geagiteerd en in de war is.
Zijn taalgebruik komt, nu ik dit zit te schrijven, ook een beetje over alsof hij de klok wel heeft horen luiden, maar niet weet waar de klepel hangt: hij hoort woorden en uitdrukkingen die met zijn situatie en gedachten te maken hebben en herhaalt ze bij de eerst volgende gelegenheid als een bezwering, een toverspreuk die hem dat op moet leveren wat hij het liefste wil. ...lees verder "Farouk: “Koeweit kwijt en mondje dicht”"

Share

columnOp weg naar het afdakje voor een sigaret, een paar cartoons onder mijn arm die ik heb getekend bij Activiteiten Begeleiding en die de begeleider me voor deden stellen iets voor me te vinden wat me juist uit mijn hoofd haalt, loop ik Ad tegen het lijf. Een oude bekende van mijn tijd op de dagbehandeling van de GGZ-instelling op Jan Wier.
Eerst herken ik hem niet – en hij mij ook niet. Tot bij hem het kwartje valt. En het belletje rinkelt dat het directe de ja vu zijn oorsprong vindt in die gangen van Jan Wier en in die lunch-kantine.gedachten hersenen
“Bij die Belgische psycholoog!”
“Fred van Osselaer,”reageer ik. “De meneer, aardige, goede meneer die bij mij de plank zozeer mis heeft geslagen.”

Hij trekt een verbaasd gezicht. “Nee, aardige vent,” zeg ik, “Maar hij is verantwoordelijk voor de natte-vingerdiagnose die mij in wezen de afgelopen jaren rond heeft laten lopen met het onbevredigende idee dat ik aan autisme lijd.”
“Asperger,” reageert hij. Het lijkt allemaal weer terug te komen. Terwijl ik hem probeer duidelijk te maken dat de stemming op dit moment neigt naar iets anders. "En dat ze dat uit gaan zoeken, tijdens mijn opname hier, in de open inrichting op de Mendelsohnstraat. En tegelijk mij andere medicijnen gaan geven, terwijl ze mij, op mijn eigen verzoek, dan in de gaten gaan houden. Omdat ik de neiging heb om nogal apart op nieuwe medicijnen te reageren: Seroxat bezorgde mij zestien jaar geleden mijn eerste, grote angstaanval (een zeldzame bijwerking) en Risperdal deed mij voor het eerst in mijn leven serieus nadenken over zelfmoord." ...lees verder "De campus op de Mendelsohnstraat"

Share

columnHet is bruin aan de binnenkant, wit aan de buitenkant. Je kunt ze kant en klaar kopen en je kunt ze zelf draaien. Je hebt er alleen iets aan als je de gevaarlijkste uitvinding van de mens gebruikt: vuur. Dan werkt het. Dan merk je dat de bestanddelen samen beginnen te werken en zich sterk maken om je dat beetje zekerheid te geven, voelbaar en proefbaar. En je ruikt het, de doodsangst. Ik vind het, in bepaalde samenstellingen, lekker ruiken. Alleen mensen met een hekel aan angst vinden het vies ruiken. Vreemd. De dood is toch het lekkerste wat nog vrij verkrijgbaar is?

columnHet is bruin aan de binnenkant, wit aan de buitenkant. Je kunt ze kant en klaar kopen en je kunt ze zelf draaien. Je hebt er alleen iets aan als je de gevaarlijkste uitvinding van de mens gebruikt: vuur. Dan werkt het. Dan merk je dat de bestanddelen samen beginnen te werken en zich sterk maken om je dat beetje zekerheid te geven, voelbaar en proefbaar. En je ruikt het, de doodsangst. Ik vind het, in bepaalde samenstellingen, lekker ruiken. Alleen mensen met een hekel aan angst vinden het vies ruiken. Vreemd. De dood is toch het lekkerste wat nog vrij verkrijgbaar is?

Hoofdingang-rookvrijMijn pillen. Zo noem ik ze wel. Mijn zelfmoord-pillen zo u wil. Heb ik een beetje hekel aan, dat woord: moord. Het is namelijk strafbaar om je zelf het leven te benemen, ziet u. dan is het menens. Raar vind ik dat. Ik snap het wel: niemand wil het, echt. Het wordt overal ten strengste geweerd. Maar zoals je een vreemdeling de deur of de grens kan wijzen of instant giffen kunt reguleren, is dat met de werking van het leven niet zo. Het leidt je van geboorte ernaartoe. En het is het einde van het liedje, of je nou subiet ophoudt met spelen met een subliem eind-akkoord (meestal hetzelfde als waar het liedje mee begon) of langzaam het volume uitfade. En daarna? Daarna schijnt er niets te zijn. Geen informatievoorziening, geen elektriciteit, slechts uitstromend en zich weer in de rest van u herverdelend water. Maar ik weet het niet. Het lijkt soms beter te zijn, in die stilte, in dat pensioen, in die enige tijd waarin je je niet nuttig hoeft te maken. En het is je dan gegund. ...lees verder "Sterven voor een beetje dood"

Share

het-jaar-013_blauw_rood_RGBIn het eerste kwartaal van 2013 interviewden we 13 mensen uit Tilburg over hun visie. In deze ‘13 Visies op de Stad 013’ kwamen bekende en onbekende Tilburgers aan het woord over hun werk en leven en waar zij zoal in de stad tegenaan lopen.
In deze tweede serie van 13 interviews vragen we 13 Tilburgse politici om op deze visies te reageren. Zijzelf kiezen één van de visies en wijzelf kiezen er ook één voor hen uit. Alle 13 zitten nu in de raad en willen graag bij de verkiezingen in maart 2014 weer herkozen worden.

John van GorpJohn van Gorp zit sinds 2010 in de gemeenteraad namens Trots Tilburg en houdt zich voornamelijk bezig met onderwerpen die te maken hebben met bestuur en vestigingsklimaat, zoals: bestuurlijke vernieuwing, regionale en internationale samenwerking, dienstverlening, financiën, economie, stedenbouw, cultuur, wonen en natuur om de stad. Hij heeft alle 13 visies aandachtig gelezen en geeft aan het lastig te vinden om te kiezen, omdat maar weinig visies inhaken op de onderwerpen waar hij als raadslid mee bezig is. Alleen Ton Wilthagen sloot aan.

John: “Ik heb voor de visie van Ton Wilthagen gekozen, omdat ik wat mis in zijn verhaal. Hij stipt het wel heel even aan, maar vergeet toch de mogelijkheid van het terughalen van werk uit het buitenland, het reshoren. Het gebeurt nu wel op kleine schaal, met klein seriewerk, maar de kracht van Tilburg zit in de handjes. Productiewerk, de maakindustrie. Tegenover Eindhoven, waar de kracht zit in het denken, zit de kracht van Tilburg in het maken. Reshoring moet zich daar op richten. We hebben in Tilburg een grote groep werkbehoeftigen, we hebben 60% laag-opgeleiden en dat is geen nadeel, maar juist de kracht die we nu niet aanspreken. Dit mist Ton Wilthagen net, en dat had ik in zijn verhaal er graag bij willen zien." ...lees verder "John van Gorp (Trots Tilburg): “Ik durf de stelling aan, dat een columnist een politicus is”"

Share

columnHet is even na middernacht en de Burgemeester Brokxlaan is spiksplinternieuw, de nieuwe weg die door de noordzijde van de spoorzone leidt en reuring in het gebied moet brengen. Leven in de brouwerij. Het is donker en het miezert, een goede gelegenheid om deze nieuwe route uit te proberen. Dus na de tunnel van de Gasthuisring sla ik rechtsaf.

Een bord op het fietspad, weg versperd, ik kan niet verder. Ik zet door, eigenwijs, en neem het linker fietspad, tegen de richting in.

Links doemen schimmen op van afgebroken gebouwen, achter een hek. Rechts niks. De verkeerslichten knipperen oranje als een belofte om ooit functioneel te zijn. Rechts in de verte het station, dat schittert als een edelsteen in de eindeloze duisternis, links de garages van bij behorende woningen… even een flauwe bocht langs de verduisterde Lochal aan de rechter kant, ooit komt daar de Stadshal en de Bibliotheek van de Toekomst, nu lijkt het een spookhuis. Wat verlichte ramen bij de Koepelhal voordat ik word uitgespuwd op de bekende Besterdring… Ik kan in één moeite door naar de miezerige, door vage handelaren bevolkte, Koestraat, bekend unheimlich terrein om thuis te komen.

Share

columnIk kom uit de Tuinstraat, ik kom uit de Noordstraat. Vanuit de Stations-, de Korte Schijf – en de Nieuwlandstraat. En elke keer schrik ik vloek en fiets, zwalkend en verongelijkt, verder op weg. De vijfhoekskruising: tussen NS-station en Heuvelstraat, tussen Saturn en Stadshoeve De Tuin, oud-stadsdichtershuis en … al die drukte, met daar tussenin krioelend de beschaving. En het gaat elke keer maar weer net goed.

De Vijfsprong voor de herinrichting
De Vijfsprong voor de herinrichting

Sinds jaar en dag een kruispunt, waar Tilburg elkaar groet en ergens naartoe moet. Waar vriend en vijand, rakelings op de fiets, laveert tussen automobilisten, terrasjes en boodschappentasjes. En botst op de trots en schrikt van de ikjes. Die je passeren, leren en moeizaam verteren. Dat je beter op moet letten en gedachtes moet verzetten. Wat blijkbaar toch elk keerpunt weer lukt. ...lees verder "Kruising van Beschaving"

Share

1

De column'Je geld of je leven.'
'Ik heb geen geld.'
'Je leven dan.'
'Ik wil ook niet dood.'
'Nee, je begrijpt me verkeerd. Je geld of je leven. Je dood brengt niks op.'
'Wat wil je met mijn leven? Dat is toch ook niks waard. Voor jou, bedoel ik. En zonder ga ik dood.'
'Ja, ik weet het. Het is moeilijk te begrijpen. Maar ik voel aan je protest dat je leven je wat waard is. Dus wil ik het hebben.'

09-18-2013-Dialoog-BoomtakEen stukje uit een dialoog die ik dit jaar schreef. Ik vind dit exemplarisch voor wat er op dit moment aan de hand is. In de wereld, als u dat wilt, maar ik kan alleen over Nederland spreken. Sterker nog, als ik alle argumenten overweeg, kan ik ook slechts over mezelf spreken. Ik heb de feiten niet over andermans leven. In mijn appartementje liggen geen vuistdikke rapporten over anderen, laat staan over de situatie en de posities van de 'meerderheid'. Ik kan alleen maar zeggen wat ik zie en hoor. En wat ik denk en vind. ...lees verder "Dialoog"

Share

5

De columnDe spanning zat er al een tijdje in, al werd het niet graag hardop toegegeven. Hans Smolders komt terug! De raadsleden die de periode 2006 - 2010 nog hebben meegemaakt staat het klamme zweet reeds in de palmen en ze huiveren bij de herinnering alleen al. Die man maakte een heisa in de raad, geen huisje bleef heilig, het pluche plakte niet aan hem. De jongere generatie is alvast gewaarschuwd met de verhalen van de meer ervaren raadslieden. Tel je knopen!

shining
He's back!

En dat ‘ie de raad inkomt, na 19 maart 2014 is welhaast zeker en hij komt niet alleen. Reeds 9 zetels zou de kiesvereniging van Hans Smolders krijgen, als de stembus nu open was geweest.

Waarschijnlijk zit de angst er nu echt goed in voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Plotseling was daar een geniaal plan uit de hoed van het totale Tilburgse pluche, waar zelfs de gehele oppositie voor warm liep. Een debat: “Hoe krijgen we de onverschillige Tilburger geïnteresseerd in lokale politiek”. ...lees verder "Raadsleden zijn bang voor de burger en voor elkaar"

Share

3

column'Geachte heer Rik Pieters,

U presenteerde enkele weken geleden een onderzoek waarin u claimde dat 'blij materialisme (of hedonisme, oftewel het al kopend verzamelen van dingen) de oplossing was voor eenzaamheid'. Daar wilde ik u graag over spreken. Per slot van rekening ben ik journalist en hoor ik in die functie mijn kritisch, onafhankelijk licht te laten schijnen over als bewezen gepresenteerde beweringen, die in dit geval de wetenschap de wereld instuurt.

Hoogleraar marketing Rik Pieters
Hoogleraar marketing van Universiteit van Tilburg Rik Pieters

Ik ben de luis in de pels die de hond beschermt tegen mensen die de baas willen worden over de hond. Die, in dit geval, de hond aanraden zijn eenzaamheid op te heffen door naar de winkel te gaan, zich leeg te kopen en dientengevolge het geluk mee naar huis te nemen. Of bedoelt u iets anders?

Geef dan antwoord! Nee, geen orders blaffen, antwoorden, in fatsoenlijk Nederlands. Leg mij eens uit hoe dingen, goederen kunnen zorgen voor het ontbreken van contact, voor het gebrek aan dialoog tussen u, de eenzame en degene die dan luistert en eventueel zelfs antwoord geeft. Een stuk kledij of een set gereedschappen of een CD/DVD voorziet toch niet in die behoefte? Of bedoelt u iets anders? ...lees verder "Schaduwzijde ‘blij hedonisme’ schiet terug"

Share

1

columnNaar aanleiding van het nu al historisch genoemde sociaal akkoord "Mondriaan' wat lijkt tot stand te komen tussen het kabinet, werkgevers en werknemers om het consumenten vertrouwen te herstellen. Hierin roept ons lachebekje, Premier Mark Rutte het hele volk op: "Laten we stoppen met somberen" en dat we vooral weer onze  'poeplap' moeten gaan trekken om de Nederlandse economie uit het slob te gaan halen. "Stel aanschaf van een nieuw huis, auto of badkuip niet langer uit" roept voorman Bernard Wientjes van Ondernemingsorganisatie VNO-NCW.

Er wordt zo wel erg kort door de bocht gegaan en weinig rekening gehouden met de 529.000 huishoudens die zich op dit moment al onder de armoedegrens bevinden in ons land. Om deze steeds groter groeiende groep toch nog een hart onder de riem te steken, wil ik ze de volgende tips, afkomstig uit een bijdrage van een lezer over armoede in Nederland, niet onthouden:

 

...lees verder "“Laten we stoppen met somberen”, overleven in bijstand & armoede"

Share

1

luuk koelman
Luuk Koelman - Foto: Andrea Prins

Luuk Koelman is al jaren columnist, bij veel treinreizigers bekend van zijn columns in de gratis krant Metro. “Ik ben dus géén journalist, zoals sommige lezers denken, dus ik hoef geen wederhoor toe te passen. Dat hoeft een columnist niet.” voegt Luuk meteen toe. “Mijn eerste column schreef ik in 1998 of 1999. Ik werkte voor een reclame-bureau, en met dat bedrijf ging het helemaal niet goed. Op een morgen werden alle medewerkers naar de centrale hal geroepen, de directeur stond op een soort balustrade zodat iedereen hem goed kon zien en horen. Hij had besloten dat alle mensen die bij de afdeling ‘vormgeving’ zaten, voortaan bij de drukkerij gingen werken. Buiten stond een bus klaar om die mensen daar meteen naartoe te brengen. Dus spullen pakken en wegwezen. Alle anderen bleven beduusd achter en ik vond het zo absurd, dat ik besloot hierover naar de Volkskrant te schrijven.

...lees verder "Luuk Koelman: “Echt nieuws gaat over duiding van het nieuws”"

Share

Poëzieavonden eindigen meestal op twee manieren: of in een drink- en kletspartij, waarbij de dichter maar met moeite uitkomt boven het lallende publiek, óf in een ‘dichters voor dichters-sessie’, zonder publiek, omdat het zich niet wil wagen aan poëzie.

Een klein onderdeel van het programma op Incubate is poëzie. Twee avonden achter elkaar stond er een sterke line-up aan poëten en enkele muzikanten in café het Buitenbeentje op de Korte Heuvel. Tilburgers.nl bezocht de tweede avond, op donderdag 13 september.

Foto: Incubate Blog - Open Source Poetry

Poëzieavonden eindigen meestal op twee manieren: of in een drink- en kletspartij, waarbij de dichter maar met moeite uitkomt boven het lallende publiek, óf in een ‘dichters voor dichters-sessie’, zonder publiek, omdat het zich niet wil wagen aan poëzie. Deze avond was, ondanks dat het een stapavond was, een uitzondering op de regel. Het was druk, maar de menigte in het café was stil en geïnteresseerd. Dit is tevens een compliment naar onze ex-nachtdichter Daan Taks, die de hele boel organiseerde en presenteerde. Hij hield de vaart er in, voelde precies aan wanneer het publiek toe was aan een plas- en/of rookpauze, en had een bont gezelschap dichters geselecteerd. Pas tegen half twaalf moest er een keer ‘ssssst…’ geroepen worden, omdat de barzitters de dichters bijna overstemden. Een programma met enkel poëten, dat bijna drie uur duurt, is namelijk een hele zit.

Onderdeel van het programma was de Open Source Poetry, een bekende Incubate-term. Dichters konden een gedicht inzenden en maakten kans op een podiumplaats. Tevens werden de inzendingen ingesproken door onder andere Daan Taks zelf. Verschillende muzikanten zetten de teksten op muziek, en deze waren te horen op Incubate Radio. Deze avond stonden, uit het Open Source traject, Von Solo, Akim Willems, Arno de Breuer op de bühne. Verder bestond de line-up uit Gijs ter Haar, Renato Miguel Santos, Joke Kaviaar en, gastcolumnist van Tilburgers.nl, SPIT. Stuk voor stuk waren het dichters die behalve goed materiaal, ook nog een sterke performance hadden.

Na de officiële afsluiting van het programma brachten enkele dichters nog een bezoek aan de Incubate radiostudio, waar ze tot in de late uurtjes live de lucht in gingen.

Share
Gebruikt Tiny Framework Inloggen